Η πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε από ερευνητές των πανεπιστημίων της Οξφόρδης και του Λέιντεν φέρνει στο φως μια ανησυχητική πραγματικότητα για την κλιματική κρίση: το 10% των πιο καταναλωτικών ανθρώπων του πλανήτη προκαλεί ετήσια περιβαλλοντική ζημιά ύψους 5,7 τρισεκατομμυρίων δολαρίων. Αυτό το ποσό υπερβαίνει το ΑΕΠ όλων των χωρών, εκτός από τις ΗΠΑ και την Κίνα. Οι «υπερκαταναλωτές» ανήκουν κατά κύριο λόγο στον Παγκόσμιο Βορρά, ενώ αποτελούν σημαντικό τμήμα του πληθυσμού στις ΗΠΑ και την Ευρωπαϊκή Ένωση, με το 40%-45% των πολιτών της ΕΕ να ανήκουν σε αυτή την κατηγορία.
Αυτή η μελέτη κόβει την ανάσα και αναδεικνύει τη σοβαρότητα των οικονομικών προτεραιοτήτων που συνεχίζουν να ευνοούν τη διαβρωτική κατανάλωση πόρων που είναι απαραίτητοι για τη ζωή στη Γη. Ο ερευνητής που συνυπογράφει τη μελέτη χαρακτήρισε τα ευρήματα «εξωφρενικά», υπογραμμίζοντας ότι το κόστος αυτό έκδοσης όχι μόνο ξεπερνά τα χρηματοδοτικά κενά που απαιτούνται για την κλιματική και βιοποικιλότητα κρίση, αλλά και την ανάγκη να υπάρξει μια πιο συντονισμένη δράση για την καταστολή αυτών των κλιματικών αναγκών.
Η σοβαρότητα του περιβαλλοντικού κόστους
Σύμφωνα με τη μελέτη, το ποσό των 5,7 τρισεκατομμυρίων δολαρίων προκύπτει από εκτιμήσεις που αφορούν τις οικονομικές συνέπειες της κλιματικής απορρύθμισης, της απώλειας βιοποικιλότητας και της ρύπανσης. Εκτιμάται ότι το ετήσιο περιβαλλοντικό κόστος για κάθε άτομο που ανήκει στο ανώτερο 10% στο παγκόσμιο επίπεδο κυμαίνεται μεταξύ 2.300 έως 7.500 δολαρίων. Στις ΗΠΑ, το ποσό αυτό εκτοξεύεται σε 19.000 έως 63.000 δολάρια ετησίως.
Η σύγκριση με αναπτυσσόμενες χώρες γίνεται επίσης εντυπωσιακή, καθώς το περιβαλλοντικό κόστος της υψηλής κατανάλωσης στην Κίνα έχει πλέον ξεπεράσει αυτό του αντίστοιχου 10% στη Γερμανία, αναδεικνύοντας τις καθοριστικές αλλαγές στην παγκόσμια οικονομία.
Σημαντική είναι η επισήμανση ότι η απώλεια της βιοποικιλότητας έχει τη μεγαλύτερη συμμετοχή στο κόστος αυτό, αντιπροσωπεύοντας το 47-56%, ενώ η κλιματική κρίση συσχετίζεται με 36%-45% των ζημιών. Αυτά τα ευρήματα προτείνουν την αναγκαιότητα μιας ολιστικής προσέγγισης στις πολιτικές που αφορούν την κλιματική αλλαγή και τη βιοποικιλότητα.
Η μελέτη αυτή δείχνει ότι το πραγματικό περιβαλλοντικό κόστος μπορεί να είναι ακόμη μεγαλύτερο, καθώς οι εκτιμήσεις καλύπτουν μόνο ορισμένα από τα «πλανητικά όρια» και αφορούν κυρίως την άμεση κατανάλωση, αγνοώντας άλλες πιθανές επιπτώσεις που προκύπτουν από τις επενδύσεις.
Μέτρα για τη μείωση των εκπομπών
Μια πρόσφατη μελέτη της Greenpeace δείχνει ότι τα περιουσιακά στοιχεία που κατέχει το 1% των πλουσιότερων ανθρώπων του πλανήτη ευθύνονται για περίπου το ένα τέταρτο των παγκόσμιων εκπομπών και κοστίζουν σχεδόν 1 τρισεκατομμύριο δολάρια σε κλιματικές ζημιές. Ορισμένες προτάσεις που διατυπώνονται περιλαμβάνουν την επιβολή φόρων στα πολυτελή αγαθά και τις εκπομπές άνθρακα, προκειμένου να επιτευχθούν τόσο περιβαλλοντικά οφέλη όσο και δημοσιονομικές ανακτήσεις.
Η εφαρμογή της αρχής του «ρυπαίνοντος πληρώνει» στα υψηλά επίπεδα κατανάλωσης θα μπορούσε να δημιουργήσει σημαντικά έσοδα που θα διατεθούν για τη βιώσιμη μετάβαση και τη μείωση ανισοτήτων.
Οι ερευνητές υπογραμμίζουν την κρίσιμη σημασία της ευθύνης του ανώτερου 10% για την κλιματική αλλαγή, τονίζοντας ότι είναι οι ίδιοι που έχουν τη μεγαλύτερη δυνατότητα να αλλάξουν τις κακές συνήθειες κατανάλωσης και να επηρεάσουν τις αγορές.
«Αυτό το κόστος του περιβάλλοντος καταδεικνύει τα πιθανά έσοδα που θα μπορούσαν να προκύψουν αν οι πλούσιοι αρχίσουν να αποδίδουν ευθύνες», υποστηρίζει ο Μπέρενς, ενισχύοντας την προοπτική ότι μια κοινή δράση από τους πλουσιότερους ανθρώπους μπορεί να είναι καθοριστική για έναν βιώσιμο μέλλον.
Διαβάστε επίσης: UNICEF: Σχεδόν 1 δισ. παιδιά εκτεθειμένα σε τουλάχιστον τρεις τύπους κλιματικών κινδύνων
Πηγή: Guardian
