Ο ιός Έμπολα έχει συνδεθεί με σοβαρές συνέπειες για τη δημόσια υγεία, με πολλά κρούσματα να οδηγούν σε θάνατο. Νέες έρευνες όμως αποκαλύπτουν πως οι επιπτώσεις του δεν περιορίζονται μόνο στην περίοδο της μόλυνσης, καθώς πολλοί επιζώντες εμφανίζουν νευρολογικές διαταραχές ακόμη και χρόνια μετά την ανάρρωση.
Μια πρόσφατη μελέτη που δημοσιεύθηκε στην επιθεώρηση «JAMA Neurology» επικεντρώνεται σε επιζώντες του Έμπολα στη Λιβερία και επισημαίνει την εμφάνιση πλήθους νευρολογικών προβλημάτων, όπως έντονους πονοκεφάλους, ακραία κόπωση και ψυχικές διαταραχές αμέσως μετά την ανάρρωση. Παρά την υποχώρηση ορισμένων συμπτωμάτων με το πέρασμα του χρόνου, άλλες επιπλοκές παραμένουν.
Διαρκείς συνέπειες της ασθένειας
Η επιδημία Έμπολα του 2014 στη Δυτική Αφρική υπήρξε η μεγαλύτερη από καταβολής ιστορίας, με θανάτους που ξεπέρασαν τους 11.000 και περισσότερα από 28.000 κρούσματα. Οι επιζώντες από αυτή την επιδημία παρουσίασαν σημαντικές νευρολογικές επιπτώσεις, οι οποίες είχαν καταγραφεί σπανίως πριν από αυτήν. Για παράδειγμα, προγενέστερες έρευνες στην Ουγκάντα το 2007 αποκάλυψαν ότι οι επιζώντες συχνά υποφέρουν από πονοκεφάλους και δυσκολίες στη μνήμη μήνες μετά την ανάρρωση.
Η μελέτη που διεξήχθη από το 2015 έως το 2023 παρακολούθησε 229 άτομα από τη Λιβερία, εκ των οποίων 148 ήταν επιζώντες και 81 ήταν στενές επαφές που δεν μολύνθηκαν από τον ιό. Η ομάδα των ερευνητών διεξήγαγε κλινικές εξετάσεις, συναντώντας τους συμμετέχοντες κάθε έξι μήνες και καταγράφοντας τα συμπτώματα και την υγειονομική τους κατάσταση.
Συμπεράσματα της έρευνας
Κατά την πορεία της μελέτης, οι επιζώντες του Έμπολα παρουσίασαν συχνά διάφορα νευρολογικά συμπτώματα, όπως επίμονους πονοκεφάλους, κατάθλιψη και διαταραχές μνήμης. Παρά την οριακή βελτίωση που παρατηρήθηκε με την πάροδο των ετών, η μελέτη αποκάλυψε πως οι επιζώντες εξακολούθησαν να αντιμετωπίζουν προβλήματα μνήμης, ευερεθιστότητα και διαταραχές συγκέντρωσης, ακόμη και 8 χρόνια μετά την μόλυνση.
Επιπλέον, η ερευνητική ομάδα ανέφερε ότι η σοβαρότητα της αρχικής λοίμωξης επηρεάζει την υγεία των επιζώντων. Εκείνοι που είχαν νοσήσει βαρύτερα τείνουν να έχουν χειρότερη νευρολογική κατάσταση χρόνια αργότερα. Σημαντικό είναι ότι η μελέτη ανέδειξε πώς τα υψηλότερα επίπεδα αντισωμάτων κατά του Έμπολα σχετίζονται με περισσότερες νευρολογικές διαταραχές. Αυτό υποδηλώνει ότι μια υπερδραστήρια ανοσολογική αντίδραση μπορεί να είναι υπεύθυνη για τις μακροχρόνιες επιδράσεις και όχι απλώς η παρουσία του ιού.
Οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Έμπολα έχει νευροτροπικές ιδιότητες, επηρεάζοντας άμεσα το νευρικό σύστημα και ενδεχομένως διατηρώντας τη δραστηριότητά του ακόμη και μετά την υποχώρηση της λοιμώξεως. Η ανάλυση αυτή υποδεικνύει την ανάγκη για προγράμματα μακροχρόνιας ψυχιατρικής και νευρολογικής παρακολούθησης στους επιζώντες στις χώρες που έχουν πληγεί.
Ακόμη και η συστηματική αξιολόγηση συμπτωμάτων, όπως οι πονοκέφαλοι και οι διαταραχές μνήμης, στο πλαίσιο του τακτικού ιατρικού ελέγχου, μπορεί να συμβάλλει στη βελτίωση της ποιότητας ζωής των επιζώντων και της πορείας της ανάρρωσης.
Διαβάστε επίσης: Η επιστροφή του Έμπολα και τα μαθήματα για την επόμενη πανδημία
Πηγή: Medicalxpress
