Γράφει ο Παναγιώτης Κοντοβαζαινίτης, Ορθοπαιδικός, Διευθυντής Ι’ Ορθοπαιδικής Κλινικής Αθλητικών Κακώσεων & Αρθροπλαστικών Γόνατος και Ισχίου (MIS), ΥΓΕΙΑ.
Ο πόνος στο γόνατο αποτελεί ένα από τα πιο συνηθισμένα προβλήματα που πλήττουν ανθρώπους σε όλες τις ηλικιακές ομάδες. Τις περισσότερες φορές, μπορεί να προκύψει από έναν τραυματισμό, έντονη σωματική δραστηριότητα ή από χρόνια καταπόνηση που σχετίζεται με επαναλαμβανόμενες κινήσεις, όπως αυτές που συναντάμε στον αθλητισμό.
Για τους περισσότερους ανθρώπους, ο πόνος αυτός είναι προσωρινός και υποχωρεί με ξεκούραση, περιορισμό δραστηριοτήτων και χρήση απλών παυσίπονων ή αντιφλεγμονώδων. Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένα σημάδια που δεν πρέπει να αγνοηθούν, καθώς ενδέχεται να υποδηλώνουν σοβαρότερη κατάσταση που απαιτεί ιατρική αξιολόγηση.
Ποιες είναι οι περιπτώσεις που απαιτούν ειδική αξιολόγηση;
1. Σημαντικός τραυματισμός
Ειδική προσοχή χρειάζεται όταν ο πόνος προκύπτει μετά από σοβαρές στροφικές κακώσεις ή αθλητικούς τραυματισμούς. Συχνά, οι ασθενείς αναφέρουν ότι άκουσαν έναν χαρακτηριστικό ήχο, όπως «ποπ» ή «κρακ» κατά τη στιγμή του τραυματισμού. Αυτό μπορεί να σηματοδοτήσει τραυματισμό στους συνδέσμους ή στον μηνίσκο.
2. Επιμονή του πόνου
Εάν ο πόνος διαρκεί και δεν υποχωρεί με απλές θεραπείες, τότε είναι επιτακτική ανάγκη να επισκεφθείτε ορθοπαιδικό για πλήρη αξιολόγηση, ώστε να αποκλειστούν σοβαρότερες βλάβες.
3. Πρήξιμο και δυσκολία στη βάδιση
Εάν παρουσιαστεί σημαντικό πρήξιμο λίγες ώρες μετά τον τραυματισμό, αυτό είναι συχνά ένδειξη ενδοαρθρικής κάκωσης. Εδώ, οι ασθενείς ενδέχεται να αισθάνονται δυσκαμψία και να παρουσιάζουν προβλήματα στη βάδιση.
4. «Μπλοκάρισμα» του γόνατος
Το λεγόμενο «block γόνατος» είναι ένα ανησυχητικό σύμπτωμα, όπου η άρθρωση αδυνατεί να εκτελέσει πλήρη κίνηση. Οι ασθενείς μπορεί να μην μπορούν να λυγίσουν ή να τεντώσουν το γόνατό τους.
5. Αίσθημα αστάθειας
Αισθήματα ότι το γόνατο είναι «ασταθές» ή «φεύγει» μπορεί να υποδηλώνουν τραυματισμό στους συνδέσμους και χρήζουν άμεσης διερεύνησης.
Η σημασία της άμεσης διάγνωσης
Η έγκαιρη αξιολόγηση από ειδικό είναι κρίσιμη στις παραπάνω περιπτώσεις. Με τη χρήση κλινικών εξετάσεων και πιθανώς απεικονιστικών ελέγχων, όπως ακτινογραφίες ή μαγνητικές τομογραφίες, είναι εφικτή η κατανόηση της υποκείμενης αιτίας του προβλήματος και η εκπόνηση κατάλληλου θεραπευτικού πλάνου.
Μια σωστή διάγνωση δεν βελτιώνει μόνο την αποκατάσταση, αλλά συμβάλλει και στην πρόληψη χρόνιας δυσλειτουργίας της άρθρωσης, που θα μπορούσε να οδηγήσει σε μόνιμες βλάβες.
