Σημαντική προειδοποίηση για τις ιαπωνικές εταιρείες που επενδύουν σε μεγάλες κλίμακες στις ΗΠΑ εξέδωσε ο Γιοσίμιτσου Κομπαγιάσι, πρόεδρος του Japan Productivity Centre. Ο Kομπαγιάσι επισημαίνει τον κίνδυνο ότι η εσωτερική παραγωγικότητα της Ιαπωνίας θα επιδεινωθεί λόγω της προτίμησης των εταιρειών να επενδύουν στο εξωτερικό και ιδιαίτερα στις Ηνωμένες Πολιτείες. Η δήλωσή του έρχεται σε μια στιγμή όπου η Ιαπωνία προχωρά στην ενεργοποίηση ενός ταμείου 550 δισεκατομμυρίων δολαρίων για επενδύσεις στην αμερικανική αγορά.
Η κυβέρνηση του Τόκιο ανησυχεί καθώς το ταμείο υλοποιήθηκε υπό πίεση από την προηγούμενη διοίκηση Τραμπ, με τη δέσμευση να αναστρέψει τις επιπτώσεις των δασμών που επιβλήθηκαν στις ιαπωνικές εταιρείες. «Είναι βιώσιμο να συνεχίσουμε να επενδύουμε αυτά τα τεράστια ποσά, όταν η εγχώρια αγορά είναι στην πραγματικότητα αμελητέα;», ανέφερε ο Κομπαγιάσι στους Financial Times, καταγράφοντας την ανησυχία του για την ισορροπία ανάμεσα στις εσωτερικές και εξωτερικές επενδύσεις.
Ο Κομπαγιάσι, επίσης απερχόμενος πρόεδρος της Tokyo Electric Power, δήλωσε ότι η Ιαπωνία δεν είχε άλλη επιλογή από το να συμμετάσχει σε αυτή τη συμφωνία, δίνοντας έμφαση στην επιθυμία των ιαπωνικών εταιρειών να επενδύσουν στις ΗΠΑ, όπως αποδεικνύεται από την εξαγορά της US Steel από την Nippon Steel, ύψους 15 δισεκατομμυρίων δολαρίων πέρυσι.
Ανάγκη για εγχώρια παραγωγική ανάπτυξη
Η Ιαπωνία έχει θέσει στοχευμένους στόχους για την αύξηση της παραγωγικότητας της εργασίας κατά 15% μέσα σε πέντε χρόνια, στο πλαίσιο της στρατηγικής ανάπτυξης της πρωθυπουργού Σαναέ Τακαΐτσι. Το Japan Productivity Centre έχει υπογραμμίσει την πτώση των εγχώριων επενδύσεων μετά την οικονομική κρίση του 2008, θεωρώντας την ως κύρια αιτία της χαμηλής παραγωγικότητας της Ιαπωνίας.
Η προσοχή των ιαπωνικών εταιρειών στους εξωτερικούς επενδυτικούς ορίζοντες έχει προκαλέσει αμφιβολίες σχετικά με τη δυνατότητα της κυβέρνησης να αναγκάσει τις επιχειρήσεις να επενδύσουν στο εσωτερικό.
Η Ιαπωνική Τράπεζα Διεθνούς Συνεργασίας (JBIC) θα είναι καθοριστική για τη χρηματοδότηση διεθνών υποδομών, συμπαρασύροντας και τις τοπικές εμπορικές τράπεζες. Αυτή η σχέση έχει αποδώσει ήδη έργα αξίας 109 δισεκατομμυρίων δολαρίων, ωστόσο υπάρχουν φόβοι ότι η υπερβολική εστίαση στην αμερικανική αγορά μπορεί να πνίξει τις αναγκαίες επενδύσεις στην Ιαπωνία.
Επιπτώσεις και προοπτικές
Η στήριξη του ταμείου 550 δισεκατομμυρίων δολαρίων δεν έχει περάσει απαρατήρητη, με αρκετούς αναλυτές να καταγγέλλουν τον μονομερή χαρακτήρα του και την υπερβολική εξάρτηση από τις επιλογές του Τραμπ όσον αφορά τις επενδύσεις. Η Ιαπωνία, κάνοντας οικονομία, θα μοιράζεται τα κέρδη 50/50 μέχρι να ανακτήσει τα χρήματά της, γεγονός που δημιουργεί περαιτέρω ανησυχίες για τη βιωσιμότητα των επενδύσεων.
Οι δηλώσεις του Κομπαγιάσι επισημαίνουν ότι η στρατηγική ανάπτυξης που ακολουθεί η Ιαπωνία είναι έξω από τις ρεαλιστικές δυνατότητες της εγχώριας οικονομίας, η οποία πλήττεται από στασιμότητα και αδυναμία μεταφοράς κεφαλαίων στους τομείς που απαιτούν επενδύσεις. Ο ικανοποιητικός δείκτης παραγωγικότητας στον τομέα της εργασίας είναι μόλις 53 δολάρια ανά ώρα, σε σύγκριση με τον μέσο όρο των G7, που φτάνει τα 75 δολάρια.
Η οικονομική διάρθρωση της Ιαπωνίας φανερώνει μια «διπλή οικονομία», με πολλά εσωτερικά τμήματα χαμηλής απόδοσης να επιμένουν αντί να πηγαίνουν σε πιο αποδοτικούς τομείς. Ο Ρίτσαρντ Κατζ, έγκυρος οικονομολόγος, περιγράφει την κατάσταση ως ένα κρίσιμο πρόβλημα κατανομής κεφαλαίου που κοιτάζει στο μέλλον για τις αναγκαίες ανατροπές στην παραγωγική διαδικασία.
## Η άποψη του TechNoid.gr
Η σημερινή προσέγγιση του Κομπαγιάσι καταδεικνύει τη διαρκή ανατίμηση της παραγωγικότητας στην Ιαπωνία, ιδίως σε μια περίοδο που η στήριξη των εξωτερικών αγορών αρχίζει να επηρεάζει αρνητικά την εγχώρια ανάπτυξη. Η στρατηγική του Τόκιο να επενδύει σε τεχνικές υποδομές στις ΗΠΑ είναι αναγκαία, αλλά πρέπει να συνοδευτεί από ενέργειες που θα ενισχύσουν τις εγχώριες επενδύσεις. Αν δεν υπάρξουν διορθωτικές κινήσεις, η Ιαπωνία κινδυνεύει να αποκλειστεί ακόμη περισσότερο από τις ναυαρχίδες των G7, οδηγώντας σε οικονομική συρρίκνωση και κοινωνική αναστάτωση. Η προοπτική της βελτίωσης της εγχώριας παραγωγικότητας είναι ζωτικής σημασίας και θα απαιτήσει σοβαρές πολιτικές αποφάσεις στο μέλλον.
