Σύνταξη – επιμέλεια: Στέλιος Βασιλούδης
Η Κίνα προχωρά σε σημαντικές καινοτομίες στον αγώνα κατά της ερημοποίησης, εστιάζοντας ιδιαίτερα στην αυτόνομη περιοχή Σιντζιάνγκ Ουιγούρ. Χρησιμοποιώντας τεχνολογία που έχει αποδειχθεί επιτυχής στις αποστολές στη Σελήνη, η χώρα απευθύνει μία ουσιαστική έκκληση για την προστασία της επισιτιστικής ασφάλειας και της καλλιεργήσιμης γης.
Προ μηνός, το Ινστιτούτο Οικολογίας και Γεωγραφίας Σιντζιάνγκ (XIEG) της Κινεζικής Ακαδημίας Επιστημών προχώρησε στην έναρξη καινοτόμων έργων που στοχεύουν στον έλεγχο της κίνησης της άμμου, την πρόληψη της ερημοποίησης και τη διαχείριση της διάβρωσης. Αυτές οι πρωτοβουλίες στοχεύουν στην ανέγερση ενός οικολογικού φράγματος για την προστασία της γης από τη διάβρωση και την υποβάθμιση.
Η Σιντζιάνγκ εντάσσεται σε έναν από τους κομβικούς τομείς του «μεγάλου πράσινου τείχους», ενός φιλόδοξου προγράμματος που αποσκοπεί στη συγκράτηση της ερημοποίησης και της υποβάθμισης γης. Το έργο στοχεύει στην κατάρτιση ενός οικολογικού περιβάλλοντος γύρω από την έρημο Τακλαμακάν, δημιουργώντας μία «πράσινη ζώνη» με φυτά ανθεκτικά στην ξηρασία και προηγμένες τεχνολογίες για την καταπολέμηση της μετατόπισης άμμου.
Μεταξύ των νέων καινοτομιών είναι η ανάπτυξη φιλικών προς το περιβάλλον υλικών που προορίζονται για τον έλεγχο της άμμου. Ως πρώτο βήμα, χρησιμοποιούνται ίνες βασάλτη, ένα υλικό υψηλής απόδοσης φτιαγμένο από λιωμένο ηφαιστειακό πέτρωμα, όπως αναφέρεται στην Science and Technology Daily.
Το 2024, η σεληνιακή αποστολή Chang’e 6 της Κίνας κατάφερε να επιστρέψει με δείγματα από την αθέατη πλευρά της Σελήνης. Κατά τη διάρκεια της αποστολής, μία κινεζική σημαία από ίνες βασάλτη τοποθετήθηκε στην αθέατη πλευρά, παρουσιάζοντας την αντοχή της σε ακραίους περιβαλλοντικούς παράγοντες, όπως η υψηλή θερμοκρασία και η ισχυρή υπεριώδης ακτινοβολία, σύμφωνα με τον σχεδιαστή της, το Πανεπιστήμιο Υφάσματος της Γουχάν.
Οι ίνες παρασκευάζονται με θέρμανση του βασάλτη σε πολύ υψηλές θερμοκρασίες και εξώθηση του λιωμένου υλικού μέσω μικροσκοπικών ακροφυσίων. Αυτή η διαδικασία κάνει τις ίνες οικονομικότερες από τις ίνες άνθρακα και χρήσιμες για τη δημιουργία υφασμάτων. Επίσης, διεξάγονται έρευνες για τις δυνατότητές τους στην ανέγερση μίας βάσης στη Σελήνη, μιας περιοχής πλούσιας σε βασάλτη, με σκοπό την εγκαθίδρυση ενός Διεθνούς Σεληνιακού Ερευνητικού Σταθμού μέχρι το 2035.

Η Σιντζιάνγκ επίσης θα επενδύσει στην αξιοποίηση στερεών αποβλήτων ιπτάμενης τέφρας από σταθμούς παραγωγής ενέργειας με καύση άνθρακα, τα οποία θα μπορούν να μετατραπούν σε τούβλα για οικοδομικές ανάγκες. Ο Pei Liang, ερευνητής του XIEG και επικεφαλής του εγχειρήματος, δήλωσε ότι η νέα αυτή τεχνολογία αναμένεται να βελτιώσει την αποτελεσματικότητα των κατασκευών για τον έλεγχο της ερημοποίησης κατά 50%, μειώνοντας παράλληλα το κόστος κατά 30%.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Σιντζιάνγκ είναι μια από τις πιο πλούσιες γεωργικές περιοχές της Κίνας. Στο πλαίσιο της εθνικής στρατηγικής για την επισιτιστική ασφάλεια, οι γεωργικές εκτάσεις ενδέχεται να προστατευτούν από την επιρροή της άμμου και της αλατότητας. Όπως αναφέρει ο Xiao Huijie, ερευνητής του XIEG, το έργο είναι διπλά σημαντικό για την κατασκευή στρατηγικών που διασφαλίζουν τη βιωσιμότητα της παραγωγής καλλιεργειών.
Η ερευνητική ομάδα σχεδιάζει, μεταξύ άλλων, την αναβάθμιση των προστατευτικών δασών για την καταπολέμηση της διάβρωσης και την ανάπτυξη έξυπνων συστημάτων άρδευσης και υποδομής που θα διευκολύνουν τη διαχείριση των υδάτων. Ένα ολοκληρωμένο σύστημα διάγνωσης και υποστήριξης αποφάσεων θα επιβλέπει και θα προειδοποιεί για πιθανούς κινδύνους που σχετίζονται με την άμμο, τον άνεμο και την αλατότητα.
Πηγή: South China Morning Post
## Η άποψη του TechNoid.gr
Αυτές οι εξελίξεις στο Σιντζιάνγκ δεν είναι μόνο μια απάντηση στην περιβαλλοντική κρίση της περιοχής, αλλά και ένα βήμα για την προώθηση βιώσιμων γεωργικών πρακτικών. Η τεχνολογία βασάλτη, που αποδεικνύει την αντοχή και την προσαρμοστικότητα, μπορεί να είναι ένα σημείο εκκίνησης για τον τομέα της γεωργίας στην Ελλάδα, καθώς οι αντίκτυποι της κλιματικής αλλαγής αγγίζουν όλο και περισσότερους τομείς της γεωργίας μας. Η καινοτομία αυτή δείχνει πώς μπορεί η τεχνολογία να συνεισφέρει στην αντιμετώπιση προκλήσεων που αφορούν τη διατροφή και τη βιωσιμότητα.


