Android RAM: Η Google Βάζει Φρένο στις Εφαρμογές που Σπαταλούν Μνήμη

Αν το κινητό σου Android κολλάει όταν ανοίγεις πολλές εφαρμογές μαζί, δεν φταις μόνο εσύ που δεν αγόρασες συσκευή με 16GB RAM.

Η Google το παραδέχεται πλέον επίσημα: πολλές εφαρμογές διαχειρίζονται τόσο άσχημα τη μνήμη που ρίχνουν ολόκληρο το σύστημα.

Από τον Φεβρουάριο του 2027 αυτό αλλάζει βίαια, με συγκεκριμένα, μετρήσιμα όρια ανά συσκευή.

[FEATURED IMAGE: Smartphone Android με ένδειξη χρήσης μνήμης RAM στην οθόνη, εικονογράφηση concept “memory limit” — alt text προτεινόμενο: “Google Play όρια μνήμης RAM Android 2027”]

Γιατί η Google βάζει όρια τώρα

Το πρόβλημα δεν είναι καινούργιο, αλλά έγινε επείγον. Οι τιμές της RAM έχουν εκτοξευθεί μέσα στο 2026, με αποτέλεσμα οι κατασκευαστές να στριμώχνουν λιγότερα gigabyte σε νέα μοντέλα από ό,τι θα ήθελαν, ακόμη και σε ναυαρχίδες. Ταυτόχρονα, όλο και περισσότερες εφαρμογές τρέχουν μοντέλα on-device AI στο παρασκήνιο μέσω του Gemini Nano, πράγμα που αυξάνει ακόμη περισσότερο την πίεση στη μνήμη.

Σύμφωνα με την ίδια τη ανακοίνωση της Google στο Android Developers Blog, μια εφαρμογή με memory leak που καταλαμβάνει σταδιακά όλη τη διαθέσιμη μνήμη αναγκάζει το σύστημα να σκοτώνει άλλες, καλά γραμμένες εφαρμογές στο παρασκήνιο. Το αποτέλεσμα το ξέρεις: κολλήματα, apps που ξανανοίγουν από την αρχή, μπαταρία που αδειάζει πιο γρήγορα επειδή όλα φορτώνονται ξανά και ξανά.

Η λύση της Google είναι να μετρά πλέον επίσημα δύο πράγματα σε κάθε εφαρμογή: πόση μνήμη «κρατάει» μόνιμα (Anonymous RSS + Swap) και πόση μνήμη «χαραμίζει» σε bitmap εικόνες που δεν χρειάζεται να είναι φορτωμένες. Το ενδιαφέρον είναι πως τα όρια εφαρμόζονται ήδη αναδρομικά σε συσκευές με Android 13 και πάνω, όχι μόνο στο μελλοντικό Android 17.

Πόση RAM επιτρέπεται ανά συσκευή — τα πραγματικά νούμερα

Εδώ είναι το σημείο που τα περισσότερα άρθρα σταματούν στο «2,25GB σε 8GB συσκευή» και τελειώνουν. Η Google όμως δημοσίευσε πλήρη πίνακα με έξι κλάσεις RAM, ξεχωριστά για apps και για games, κάτι που δεν έχει αναφερθεί αναλυτικά πουθενά αλλού στα ελληνικά. Τα όρια αφορούν το 90th percentile (P90) χρήσης μνήμης στις τελευταίες 28 ημέρες — δηλαδή το 10% των πιο “βαριών” σου συνεδριών, όχι τον μέσο όρο.

Δύο πράγματα ξεχωρίζουν εδώ που η αρχική ανακοίνωση δεν τονίζει αρκετά. Πρώτον, τα παιχνίδια έχουν σαφώς πιο χαλαρά όρια από τις απλές εφαρμογές — λογικό, αφού ένα 3D game χρειάζεται περισσότερη μνήμη γραφικών ακόμη και σε “ήσυχη” στιγμή. Δεύτερον, η κλίμακα δεν είναι γραμμική: από τα 6GB στα 8GB το όριο προσκηνίου μένει ίδιο (2,25GB), αλλά αυξάνεται μόνο το όριο background. Αυτό σημαίνει ότι η Google θεωρεί τα 6-8GB μια ενιαία, ρεαλιστική ζώνη χρήσης για το 2027 — μια έμμεση ένδειξη ότι δεν θεωρεί τα 6GB “φτωχή” συσκευή πια, αλλά βασικό στάνταρ.

Στη μνήμη bitmap, τα όρια είναι κοινά ανεξαρτήτου συσκευής: έως 200 MB όταν η εφαρμογή είναι σε background ή “user-perceived service”, και έως 400 MB στην cache. Αν η εφαρμογή σου κρατάει φωτογραφίες ή thumbnails φορτωμένα ενώ δεν τα βλέπεις, αυτό είναι το πρώτο πράγμα που θα σε τιμωρήσει.

Τι αλλάζει για τους προγραμματιστές — 25% ή τιμωρία

Πέρα από τη διαχείριση μνήμης σε real time, η Google απαιτεί πλέον minimum 25% code optimization, obfuscation και shrinking (μέσω R8 ή αντίστοιχου εργαλείου) σε κάθε app bundle που ανεβαίνει στο Play Console — αλλά μόνο αν το DEX bundle ξεπερνά τα 10 MB για apps ή τα 50 MB για games. Οι πολύ μικρές εφαρμογές εξαιρούνται, γιατί όπως εξηγεί η ίδια η Google, το κέρδος μνήμης δεν αξίζει τον κόπο της αναδιαμόρφωσης.

Η ποινή για όποιον δεν συμμορφωθεί μέχρι τον Φεβρουάριο 2027 δεν είναι άμεση αφαίρεση από το Play Store, αλλά κάτι πιο ύπουλο: μειωμένη προβολή (visibility) και περιορισμένες δυνατότητες δημοσίευσης. Στην πράξη, σημαίνει ότι η εφαρμογή σου γίνεται πιο δύσκολο να βρεθεί στην αναζήτηση του Play Store — ένα SEO πρόβλημα, αλλά για apps αντί για ιστοσελίδες.

Η Google δίνει ήδη εργαλεία στο Play Console (νέα φίλτρα στο Android vitals, ειδοποιήσεις για “out of memory” crashes, ανάλυση DEX optimization) ώστε οι προγραμματιστές να βλέπουν από τώρα πού στέκονται σε σχέση με τα thresholds — κάτι σαν το Core Web Vitals report της Google Search Console, μόνο που εδώ το “score” είναι RAM.

Zero-Tap Sign-In: τέλος στα ξαναλόγκιν σε κάθε νέο κινητό

Η δεύτερη φάση, ενεργή από τον Απρίλιο του 2027, δεν έχει καμία σχέση με τη RAM — αφορά ασφάλεια και εμπειρία χρήστη σε αλλαγή συσκευής. Κάθε εφαρμογή που υποστηρίζει sign-in, προαιρετικό ή υποχρεωτικό, θα πρέπει να χρησιμοποιεί το Android Restore Credentials API ώστε να σε αναγνωρίζει αυτόματα στη νέα συσκευή, χωρίς να ξαναπληκτρολογείς κωδικούς.

Το σκεπτικό της Google είναι ότι η χειροκίνητη σύνδεση κατά τη μετάβαση σε νέο κινητό δεν είναι απλώς ενοχλητική — είναι και ευκαιρία για phishing, αφού ο χρήστης είναι σε “λειτουργία ρύθμισης” και πιο ευάλωτος να πληκτρολογήσει κωδικούς σε ύποπτες οθόνες. Η απαίτηση δεν ισχύει για παιχνίδια (τουλάχιστον προσωρινά), ούτε για εφαρμογές χωρίς λογαριασμό χρήστη, ενώ όσοι έχουν ήδη ενσωματώσει το παλαιότερο Block Store πριν τις 30 Σεπτεμβρίου 2026 θεωρούνται συμμορφωμένοι.

Αξίζει να σημειωθεί ότι το iOS το κάνει αυτό εδώ και χρόνια μέσω του iCloud Keychain — το Android απλώς καταφέρνει επιτέλους να κλείσει αυτό το χάσμα εμπειρίας, έστω και με καθυστέρηση.

Η άποψή μας στο TechNoid

Το βλέπουμε θετικά, αλλά με μια σοβαρή επιφύλαξη. Η ιδέα να τιμωρείται μια εφαρμογή που τρώει 3GB μνήμη ενώ κάθεται στο παρασκήνιο είναι, ειλικρινά, καθυστερημένη — έπρεπε να είχε γίνει πριν χρόνια, όχι τώρα που η Microsoft παραδέχεται ότι τα 8GB φτάνουν ίσα-ίσα για Windows 11 και η βιομηχανία μνήμης βρίσκεται σε πραγματική κρίση παραγωγής. Το ότι χρειάστηκε η κρίση τιμών της RAM για να αναγκαστεί η Google να βάλει τάξη λέει πολλά για το πόσο χαλαρά αντιμετωπιζόταν μέχρι τώρα το θέμα.

Η επιφύλαξή μας είναι στην εφαρμογή του μέτρου: η “μειωμένη προβολή” στο Play Store είναι μια αόριστη ποινή, χωρίς σαφή κλιμάκωση. Θα προτιμούσαμε ένα πιο διαφανές σύστημα βαθμολόγησης — κάτι σαν το energy label στις ηλεκτρικές συσκευές — ώστε ο χρήστης να βλέπει από την καρτέλα της εφαρμογής στο Play Store αν είναι “μνημοβόρα” πριν καν την κατεβάσει, αντί να το μαθαίνει η Google εσωτερικά και ο χρήστης απλά να νιώθει το κόλλημα. Το Zero-Tap Sign-In πάντως είναι αναντίρρητα καλό νέο και θα έπρεπε να ήταν υποχρεωτικό εδώ και καιρό.

Συχνές Ερωτήσεις για τα νέα όρια μνήμης Android