Η ανακάλυψη ενός μοναδικού νεκροταφείου φαλαινών στον πυθμένα του Ινδικού Ωκεανού προκάλεσε έντονο ενδιαφέρον στην επιστημονική κοινότητα. Αυτή η υποθαλάσσια «νεκρόπολη» εκτείνεται σε μήκος 1.200 χιλιομέτρων στη Ζώνη Διαμαντίνα και αποκαλύπτει στοιχεία για την αρχαία θαλάσσια ζωή και τις διαδικασίες που επηρεάζουν τους ωκεανούς μας.
Η ζώνη αυτή, μια βαθιά τάφρος που δημιουργήθηκε όταν η Αυστραλία αποχωρίστηκε από την Ανταρκτική, είναι το σκηνικό αυτού του φοβερού φυσικού φαινομένου. Το κινεζικό βαθυσκάφος Fendouzhe έχει ήδη ανακαλύψει 485 σημεία που περιέχουν οστά φαλαινών, μερικά από αυτά σε βάθος που αγγίζει τα 7 χιλιόμετρα. Μέχρι τώρα, η μεγαλύτερη καταγραφή οστών είχε γίνει μέχρι τα 4.000 μέτρα, κάτι που προσθέτει νέα δεδομένα για την κατανόηση των θαλάσσιων οικοσυστημάτων.
Πλευρά φάλαινας αγώστου είδους σε βάθος 5.656 μέτρων (Global TREnD, IDSSE)
Μερικά από τα πιο παλαιά οστά που εξετάστηκαν προέρχονται από το εξαφανισμένο είδος Pterocetus benguelae, χρονολογούμενα στα 5,3 εκατομμύρια χρόνια, με άλλα οστά να είναι πρόσφατα και από το νεοαναγνωρισθέν είδος Pterocetus diamantinae, που πήρε το όνομά του από την τοποθεσία ανακάλυψής του.
Η επιστημονική ομάδα επισημαίνει ότι το περιβάλλον παίζει κρίσιμο ρόλο στη συγκέντρωση των φαλαινών, καθώς η πλούσια τροφή και το συγκεκριμένο σχήμα «V» της τάφρου συμβάλλουν στη συγκέντρωση των υπολειμμάτων σε μία περιοχή, κάτι που καθιστά την επιβίωση των θαλάσσιων οργανισμών ευνοϊκή.
Το βαθυσκάφος Fendouzhe μπορεί να μεταφέρει τρία άτομα σε βάθος 10.000 μέτρων (CAS)
Ο βυθός σε αυτή την περιοχή παραμένει αναλλοίωτος, με τους ερευνητές να εκτιμούν ότι η ιζηματογενής επιβάρυνση είναι εξαιρετικά χαμηλή, μόλις μισό χιλιοστό ανά χιλιετία. Αυτό σημαίνει ότι οι σκελετοί που βρίσκονται σε επικλινείς επιφάνειες παραμένουν εκτεθειμένοι, συνθέτοντας μια ιδιαίτερη εικόνα στην υποθαλάσσια ζωή.
Η πληθυσμιακή πυκνότητα των λειψάνων εκτιμάται ότι πλησιάζει τα οκτώ ανά τετραγωνικό χιλιόμετρο, καθιστώντας αυτή τη νεκρόπολη την πιο πυκνή που έχει καταγραφεί μέχρι σήμερα.
Η ανακάλυψη είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς η νεκρόπολη παραμένει ενεργή σήμερα, με πέντε σχετικά φρέσκα κουφάρια και μικροσκοπικά οικοσυστήματα να τρέφονται από αυτά. Αυτά τα βακτήρια και οι άλλοι οργανισμοί διαδραματίζουν καθοριστικό ρόλο στη διαδικασία αποικοδόμησης, ενώ τα οστά των φαλαινών αποτελούν πόρο για πολλά θαλάσσια ζώα.
Οφίουροι, στενοί συγγενείς των αστεριών, έχουν συγκεντρωθεί στα οστά για ένα σπάνιο τσιμπούσι (Global TREnD, IDSSE)
Σε κάθε τετραγωνικό μέτρο βυθού, μέχρι 2.840 ασπόνδυλα είναι πιθανό να εντοπίζονται, συνθέτοντας ένα μοναδικό υποβρύχιο οικοσύστημα. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι παρόμοιες νεκροπόλεις μπορεί να κρύβονται και σε άλλες περιοχές, όπως στην Αφρική και την Ιβηρική Χερσόνησο, όπου άλλα απολιθώματα έχουν ανακαλυφθεί μέσω ψαρέματος.
