Τα αυτόνομα οχήματα έχουν σημειώσει σημαντική πρόοδο στη δυνατότητα αντίληψης του περιβάλλοντός τους. Όμως, οι καιρικές συνθήκες ή οι ξαφνικές αλλαγές φωτισμού (όπως τα περιφερειακά φώτα από οχήματα πρώτης ανάγκης) μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα. Ένας νέος μικροσκοπικός αισθητήρας, μεγέθους κόκκου άμμου, έχει τη δυνατότητα να βελτιώσει αισθητά αυτή την κατάσταση.
Ο αισθητήρας, ο οποίος ονομάζεται photomemristor και δημιουργήθηκε από ερευνητές στο Penn State, προσφέρει μια καινοτόμο προσέγγιση που απομακρύνεται από τις παραδοσιακές μεθόδους οπτικής αναγνώρισης. Το σχέδιο του θυμίζει τη λειτουργία των ανθρώπινων ματιών, δίνει τη δυνατότητα γρηγορότερης προσαρμογής σε διαφορετικά επίπεδα φωτισμού, κάτι που είναι καθοριστικό για τη λειτουργία των αυτόνομων οχημάτων.
Τα ανθρώπινα μάτια προσαρμόζονται εύκολα μεταξύ φωτός και σκοταδιού. Αν οι αυτόνομες οδήγησες αποκτήσουν αντίστοιχη δυνατότητα, αυτό θα μπορούσε να αυξήσει την ασφάλεια και την αξιοπιστία τους σε κακές καιρικές συνθήκες. Η εξέλιξη αυτή έχει σημασία, καθώς εταιρείες όπως η Waymo και η Zoox προγραμματίζουν να επεκτείνουν τις υπηρεσίες χωρίς οδηγό.
«Μιμούμενοι τη λειτουργία του ανθρώπινου ματιού, δημιουργούμε φωτομεμρίστορ που προσφέρουν αξιόπιστη απόδοση σε δυναμικά περιβάλλοντα φωτισμού», αναφέρει ο Larry Chang, μηχανικός στο Penn State και συν-συγγραφέας της μελέτης. Τα ευρήματα δημοσιεύτηκαν πρόσφατα στο περιοδικό Communications Biology.
Προβλήματα στην όραση υπολογιστή
Τα αυτόνομα οχήματα βασίζονται σε συστήματα όρασης υπολογιστών που μπορούν να αναγνωρίσουν το περιβάλλον τους, ωστόσο η αποτελεσματικότητά τους εξαρτάται από την εκπαίδευση με δεδομένα. Αυτή την στιγμή, πολλές από τις πόλεις όπου είναι διαθέσιμες οι υπηρεσίες τους διαπνέονται από ηλιόλουστες ημέρες, όπως το Phoenix και το Σαν Φρανσίσκο.
Ωστόσο, οι συνθήκες φωτισμού δεν είναι οι μόνες προκλήσεις για αυτούς τους αισθητήρες. Μικτές συνθήκες φωτισμού, όπως η ξαφνική εμφάνιση αυτοκινήτου με φώτα πορείας, αποσπούν την προσοχή των αυτοκινήτων χωρίς οδηγό, τα οποία μπορεί να χάσουν την αναγνώριση άλλων αντικειμένων στον δρόμο.
Χρησιμοποιώντας ράβδους και κώνους
Για να αντιμετωπίσουν αυτή την πρόκληση, οι μηχανικοί του Penn State μελέτησαν τη λειτουργία του ανθρώπινου ματιού, το οποίο περιλαμβάνει ράβδους και κώνους που διευκολύνουν την αναγνώριση λεπτομερειών σε διάφορες συνθήκες φωτισμού. Αυτές οι ράβδοι «λευκαίνουν» προσωρινά όταν εκτίθενται σε έντονο φως, και αυτό μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργία του αυτοκινήτου.
Ο στόχος της ομάδας ήταν να δημιουργήσει αισθητήρες που να προσαρμόζονται στις μεταβαλλόμενες φωτεινές συνθήκες, σαν φυσικά μάτια. Δημιούργησαν έναν αισθητήρα από δύο υλικά, ένα ελαστικό πλαστικό και οξείδιο του τιτανίου, το οποίο επεξεργάζεται το φως σε ηλεκτρικό ρεύμα για να ενεργοποιήσει το σύστημα όρασης.
Η συσκευή αυτή αποτελείται από δύο επίπεδα, ένα με μεγαλύτερη διάμετρο και ένα εσωτερικό μικρότερο. Σε περίπτωση εφαρμογής σε συστήματα όρασης, θα χρειαστεί να συνδυαστούν πολλοί αισθητήρες για να δημιουργηθούν οι απαιτούμενες συστοιχίες.
Η ομάδα έχει ήδη πειραματιστεί με μια συστοιχία 4×4 φωτομεμρίστορων, την οποία συνδύασαν με ένα νευρωνικό δίκτυο για να την κάνουν ενεργή, επιτυγχάνοντας στυγμή ακρίβειας 95% στην αναγνώριση φωτεινών μηχανικών σημάτων σε διαφορετικά περιβάλλοντα φωτισμού.
Προοπτικές πέρα από τα αυτοκίνητα
Αν και η εξέλιξη αυτή είναι πολλές προόδους, η ενσωμάτωσή της σε εμπορικά διαθέσιμα οχήματα είναι ακόμη μακριά. Υπάρχουν σχέδια για την ανάπτυξη ενός ολοκληρωμένου συστήματος που να συνδυάζει οπτικά και απτικά δεδομένα, διευκολύνοντας την πλοήγηση των αυτόνομων οχημάτων.
Μελλοντικά, η ομάδα ελπίζει ότι ο φωτομεμρίστορας θα μπορέσει να συμβάλει στην ανανέωση της όρασης ατόμων με προβλήματα όρασης ή να εισέλθει σε ανθρωποειδή ρομπότ για καλύτερη πλοήγηση σε περιβάλλοντα διαβίωσης. Εντυπωσιακές προοπτικές, που δημιουργούν μία ενδιαφέρουσα οπτική για το μέλλον μας, αν και θυμίζουν σενάρια από το διάσημο βιντεοπαιχνίδι «Cyberpunk 2077».

