12 Χαρακτηριστικά Android Που Ήταν Πρώτα στο iPhone

Υπάρχει η αντίληψη ότι η Apple είναι αυτή που καθορίζει τις καινοτομίες στον χώρο των smartphones, με κάθε νέο iPhone να φαίνεται ότι εισάγει «επαναστατικές» δυνατότητες. Ωστόσο, πολλές από αυτές τις λειτουργίες έχουν ήδη παρουσιαστεί σε Android συσκευές πολύ πριν εμφανιστούν στα iPhones. Λειτουργίες όπως οι βιβλιοθήκες εφαρμογών, τα widgets και η δυνατότητα σάρωσης για πληκτρολόγηση υπάρχουν από χρόνια στα Android. Αν και μπορεί να φαίνεται ότι η κυριαρχία των δύο λειτουργικών συστημάτων είναι μονόδρομος, η αλήθεια είναι ότι τα δύο συστήματα έχουν αλληλοεπηρεαστεί.

Στην πραγματικότητα, παρουσιάζονται αρκετές δυνατότητες του Android που αντλήθηκαν από την Apple, αρχής γενομένης από την εμφάνιση κάποιων χαρακτηριστικών που καθόρισαν την εμπειρία του χρήστη στην πλατφόρμα Android. Ακολουθεί μια ανασκόπηση των 12 χαρακτηριστικών που το Android δανείστηκε από το iPhone.

Η πλοήγηση με κουμπιά στην οθόνη φαίνεται πια ξεπερασμένη. Τα Android και iPhones υποστηρίζουν σάρωση για μετάβαση μεταξύ εφαρμογών και άνοιγμα του μενού πρόσφατων εφαρμογών. Αυτό το χαρακτηριστικό προστέθηκε από την Apple το 2017 με το iPhone X, καθώς οι χρήστες μπορούσαν να ελέγξουν ειδοποιήσεις, να ξεκλειδώσουν το τηλέφωνό τους και να ανοίξουν διάφορες άλλες λειτουργίες με μία μόνο κίνηση. Παρόλο που χρειάστηκε χρόνος για να προσαρμοστούν οι χρήστες στο νέο αυτή σχήμα ελέγχου, η δυνατότητα σάρωσης μόλις υιοθετήθηκε και από το Android Q το 2019.

Η ιδέα μιας κεντρικής ειδοποίησης εισήχθη αρχικά από το Android, επιτρέποντας στους χρήστες να σύρουν προς τα κάτω και να δουν έναν κατάλογο όλων των ειδοποιήσεων οργανωμένο ανά εφαρμογή. Αυτό διευκόλυνε την αναζήτηση και την αλληλεπίδραση με σχετικές ειδοποιήσεις. Αν και τα iPhones βασίζονταν σε push ειδοποιήσεις για πολύ καιρό, τελικά το Notification Center εισήχθη το 2011 με το iOS 5. Ωστόσο, η ειδοποίηση που ήταν αρχικά διαθέσιμη στο iPhone συμφώνα με σημάνσεις στο εικονίδιο της εφαρμογής και έφτασε στο Android το 2017 με την κυκλοφορία του Android 8.0.

Για τους χρήστες που δίνουν προτεραιότητα στη στήριξη των βιολογικών ρυθμών τους, η παρακολούθηση του smartphone τους κατά την διάρκεια της νύχτας και η έκθεση στο μπλε φως μπορεί να είναι ανασταλτική. Η λειτουργία Night Shift που εισήγαγε η Apple το 2016 με την ενημέρωση iOS 9.3, προσφέρει ζεστά χρώματα και μειώνει το βλαβερό μπλε φως. Αυτή η δυνατότητα καθυστέρησε την αντίστοιχη του Android, που εισήχθη με το Android 7.0 “Nougat” πέντε μήνες αργότερα.

Η λειτουργία AirDrop της Apple εξασφαλίζει απρόσκοπτη κοινή χρήση αρχείων, επιτρέποντας στους χρήστες να στέλνουν εικόνες και δεδομένα μεταξύ iPhones γρήγορα και αξιόπιστα. Εν τω μεταξύ, η Google εισήγαγε τη χαρακτηριστική λειτουργία Nearby Share το 2020, αλλά με μικρότερη λειτουργική ισχύ. Ωστόσο, τον Μάιο του 2024, η Google και η Samsung συνένωσαν τις τεχνολογίες τους, με αποτέλεσμα τη λειτουργία Quick Share, μετατρέποντας την σε ένα παρόμοιο εργαλείο όπως το AirDrop.

Ήταν ένα μνημειώδες βήμα όταν τα τηλέφωνα άρχισαν να υποστηρίζουν την εμφάνιση emojis. Ενώ η Google είχε προσθέσει πρώτα emojis το 2009 για το Gmail, η Apple τα εισήγαγε στο πληκτρολόγιό της το 2011 με το iOS 5. Ωστόσο, η πλήρης υποστήριξη των emojis στο Android δεν ήρθε παρά με την ενημέρωση Android 4.4 “KitKat”, το 2013. Με την νέα σχεδίαση των emojis στο Android 17, καθίσταται σαφές ότι αυτά τα ψηφιακά εικονίδια θα συνεχίσουν να είναι αναπόσπαστο μέρος της ψηφιακής επικοινωνίας.

Η πρωτοποριακή χρήση γυαλιού στην οθόνη του iPhone ανέτρεψε τη βιομηχανία των smartphones. Αρχικά, τα περισσότερα τηλέφωνα χρησιμοποιούσαν πλαστικές οθόνες. Ο Στηβ Τζομπς ανακοίνωσε τη χρήση γυαλιού στην οθόνη του iPhone κατά τη διάρκεια της θρυλικής παρουσίασης το 2007, και παρά την πίεση, οι πρόσφατες τεχνολογίες τελικά επιβεβαίωσαν την αξία της. Το Android ακολούθησε άμεσα με το T-Mobile G1 το 2008.

Η αναγνώριση προσώπου παρουσιάστηκε στο Android πρώτα με την έκδοση «Ice Cream Sandwich», το 2011. Ωστόσο, εξαρτώταν από απλή σάρωση εικόνας προσώπου, γεγονός που καθιστούσε την αναγνώριση λιγότερο ασφαλή. Η Apple το 2017 αντέστρεψε την κατάσταση με την παρουσίαση του iPhone X, χρησιμοποιώντας την τεχνολογία TrueDepth για να παρέχει 3D αναγνώριση προσώπου, μεγιστοποιώντας την ασφάλεια.

Η προστασία της ιδιωτικότητας είναι θεμελιώδους σημασίας για τους κατόχους smartphones, ειδικά καθώς πολλοί από αυτούς χρειάζονται πρόσβαση σε προσωπικά δεδομένα. Η Apple το 2012 εισήγαγε την δυνατότητα παρουσίας απλής ερωτήσεων για άδειες πρόσβασης στην εφαρμογή. Αντιθέτως, το Android επέτρεπε την πλήρη παραχώρηση αδειών κατά την εγκατάσταση. Μόνο το 2015, με το Android M, προστέθηκαν οι λεπτομερείς άδειες, δίνοντας στους χρήστες πλήρη έλεγχο στην πρόσβαση των εφαρμογών.

Η λειτουργία Μην Ενοχλείτε εισήγήθηκε από την Apple το 2012 με το iOS 6, επιτρέποντας στους χρήστες να αποφεύγουν τις ειδοποιήσεις κατά τις περιόδους εστίασης. Το Android ενσωμάτωσε παρόμοια λειτουργία με το Android 5.0 “Lollipop” το 2014, αναγνωρίζοντας τη σημασία της ησυχίας κατά τη διάρκεια εργασιών.

Ο Siri έγινε συνώνυμο της ψηφιακής βοήθειας για τις συσκευές Apple, ενσωματώθηκε το 2010 και είχε σημαντική εξέλιξη. Η Google εισήγαγε τον Google Now το 2012, ο οποίος αναβαθμίστηκε σε Google Assistant το 2016 για πιο πλούσιες αλληλεπιδράσεις. Αυτοί οι ψηφιακοί βοηθοί έχουν προσαρμοστεί ώστε να είναι επωφελείς για το σπίτι, συμπεριλαμβάνοντας δυνατότητες φωνητικής εκκίνησης και ελέγχου των έξυπνων οικιακών συσκευών.

Πριν από την προσθήκη εγγενών εργαλείων εγγραφής οθόνης, οι χρήστες έπρεπε να βασίζονται σε τρίτα εργαλεία. Η Apple επανέφερε τον έλεγχο αυτό με την εγγραφή οθόνης το 2017, και το Android ακολούθησε με την αντίστοιχη του το 2020.

Η Apple εισήγαγε τη δυνατότητα λήψης στιγμιότυπων εγκαθιστώντας συντομεύσεις από την αρχή. Αντίθετα, η Google μόλις το 2011 παρουσίασε τις δικές της διευκολύνσεις για την εγγραφή. Τα εργαλεία δεν ήταν διαθέσιμα μέχρι το Android 9.