H αναζήτηση σπιτιού μέσω οθόνης δεν είναι εφεύρεση της εποχής μας ούτε αποτέλεσμα της πανδημίας. Νέα μελέτη αποδεικνύει ότι τα “virtual tours” μετρούν πάνω από 180 χρόνια ιστορίας. Ας δούμε πώς οι μεσίτες του 19ου αιώνα χρησιμοποιούσαν οπτικά τεχνάσματα αντίστοιχης λογικής με τη σημερινή εικονική πραγματικότητα.
- Ερευνητές εντόπισαν διαφημίσεις Λονδρέζικων μεσιτικών γραφείων από τη δεκαετία του 1830 που προσφέρανε προ-ψηφιακές εικονικές περιηγήσεις ακινήτων.
- Το μέσο που χρησιμοποιούταν ήταν το cosmorama, μια γκαλερί όπου οι υποψήφιοι αγοραστές έβλεπαν φωτισμένες, χειροποίητες πανοραμικές ζωγραφιές μέσω φακών μεγέθυνσης.
- Σύμφωνα με τον καθηγητή του University of Exeter John Plunkett, η μέθοδος αυτή πουλήθηκε από νωρίς ως μια πρωτόλεια εμπειρία “virtual travel” για πολυτελείς επαύλεις.
Ο μηχανισμός του cosmorama
To cosmorama πρωτοεμφανίστηκε στο Παρίσι το 1808, αλλά γνώρισε τεράστια άνθηση τις δεκαετίες του 1820 και 1830 σε ολόκληρη την Ευρώπη. Αποτελούνταν από μια σειρά λεπτομερών ζωγραφιών που τοποθετούνταν σε εσωτερικούς χώρους και προβάλλονταν μέσα από ειδικούς φακούς μεγέθυνσης. Η χρήση αυτή παραμόρφωνε τεχνητά την προοπτική, δίνοντας στον θεατή μια ισχυρή ψευδαίσθηση βάθους και τρισδιάστατης απεικόνισης σε μια εποχή που τα ψηφιακά μέσα ήταν ανύπαρκτα.
Για τους ανθρώπους της εποχής, οι οποίοι σπάνια ταξίδευαν πέρα από τα στενά όρια της πατρίδας τους, τα cosmoramas λειτουργούσαν ως ψυχαγωγικές πύλες απόδρασης. Σύμφωνα με αρχειακές έρευνες που δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Early Popular Visual Culture, αυτή η τεχνολογία ψυχαγωγίας προσαρμόστηκε γρήγορα από εξειδικευμένους επαγγελματίες σε εμπορικά εργαλεία πώλησης ακινήτων υψηλής αξίας.
Το marketing των ακινήτων στον 19ο αιώνα
Η μετάβαση από τα απλά διαφημιστικά φυλλάδια στις οπτικές παρουσιάσεις πυροδοτήθηκε από την ταχεία εκβιομηχάνιση και την αστυφιλία. Όπως επεσήμανε σε επίσημη ανακοίνωση του Πανεπιστημίου του Exeter ο συν-συγγραφέας της μελέτης, η αύξηση του πληθυσμού και η μείωση της διαθέσιμης γης οδήγησαν στη γέννηση των πρώτων σύγχρονων μεσιτικών γραφείων.
Το 1838, το μεσιτικό γραφείο Brooks and Hedger στο Λονδίνο άρχισε να διαφημίζει τη δυνατότητα προβολής αρχοντικών και εξοχικών επαύλεων μέσω cosmoramικών απεικονίσεων. Αντί να ταξιδέψει κάποιος ώρες με άμαξα για να επισκεφθεί μια απομακρυσμένη ιδιοκτησία, μπορούσε να δει την κατοικία και τους κήπους της με ακρίβεια πριν δώσει την τελική του κατάθεση. Ήταν μια κοστοβόρα διαδικασία, καθώς απαιτούσε από καλλιτέχνες να επισκεφθούν το οίκημα και να ζωγραφίσουν στο χέρι τις πανοραμικές λήψεις, γεγονός που περιόριζε την υπηρεσία αποκλειστικά σε πολυτελή ακτίνες αγοραστών.
Από τα peepshows στα σύγχρονα VR tours
Οι ομοιότητες ανάμεσα στις λονδρέζικες βιτρίνες του 1838 και στα σημερινά ψηφιακά portals ακινήτων είναι εντυπωσιακές. Σύμφωνα με αναλύσεις ιστορικών μέσων, οι τεχνικές που ανέπτυξαν τότε τα 19th-century peepshows έθεσαν τα θεμέλια για κάθε μεταγενέστερη οπτική εξέλιξη, από τις στερεοσκοπικές κάρτες μέχρι τις σημερινές πλατφόρμες όπως το Rightmove και τα immersive VR headset tours.
Οι μεσίτες του 19ου αιώνα κατάλαβαν πρώτοι ότι ο ανθρώπινος εγκέφαλος πείθεται ευκολότερα όταν η πληροφορία παρουσιάζεται χωρικά και οπτικά. Η τεχνολογία μπορεί να άλλαξε από το λάδι στον καμβά και τους γυάλινους φακούς στα 360-degree renders και τα standalone headsets, αλλά η βασική ψυχολογική ανάγκη του αγοραστή να “βιώσει” τον χώρο εξ αποστάσεως παραμένει αναλλοίωτη.
Η άποψή μας στο TechNoid
Στο TechNoid λατρεύουμε να αποδομούμε τον μύθο ότι η τεχνολογική καινοτομία ξεκίνησε με τα τσιπ πυριτίου και το internet. Η ιστορία των cosmoramas αποδεικνύει ότι οι άνθρωποι έβρισκαν πάντα έξυπνους, αναλογικούς τρόπους να «ξεγελάσουν» τη φυσική απόσταση πολύ πριν εφευρεθεί η οθόνη. Είτε μιλάμε για ζωγραφιές σε κουτιά του 1830 είτε για τα σύγχρονα Matterport 3D scans, το ζητούμενο παραμένει το ίδιο: να πουλήσεις μια εμπειρία πριν καλά-καλά πατήσει ο πελάτης το πόδι του στο πάτωμα. Αν οι μεσίτες του Λονδίνου κατάφερναν να κάνουν virtual tours με πινέλα και φακούς το 1840, δικαιούμαστε να περιμένουμε ότι το Metaverse στα ακίνητα θα έπρεπε ήδη να δουλεύει αψεγάδιαστα.
Συχνές Ερωτήσεις για τα ιστορικά virtual tours και τα cosmoramas
Τι ακριβώς ήταν ένα cosmorama στον 19ο αιώνα;
Ήταν μια εκθεσιακή δομή που περιλάμβανε detailed ζωγραφιές τοπίων και κτιρίων, οι οποίες προβάλλονταν μέσα από φακούς μεγέθυνσης για να δημιουργούν ψευδαίσθηση βάθους και τρισδιάστατης απεικόνισης.
Πότε ξεκίνησε η χρήση των cosmoramas στα ακίνητα;
Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, το λονδρέζικο μεσιτικό γραφείο Brooks and Hedger χρησιμοποίησε τη μέθοδο αυτή γύρω στο 1838 για να προωθήσει πολυτελείς επαύλεις σε απομακρυσμένους αγοραστές.
Πώς λειτουργούσε το “virtual tour” της εποχής εκείνης;
Οι υποψήφιοι αγοραστές επισκέπτονταν το γραφείο του μεσίτη και παρατηρούσαν χειροποίητες, πανοραμικές απεικονίσεις των κτιρίων και των κήπων μέσα από ειδικούς φακούς, αποφεύγοντας έτσι τα μακρινά ταξίδια.
Ποιοι ερευνητές ανακάλυψαν αυτή τη σύνδεση;
Η ανακάλυψη έγινε από τον καθηγητή John Plunkett και τους συνεργάτες του στο University of Exeter, με τα αποτελέσματα να δημοσιεύονται στο επιστημονικό περιοδικό Early Popular Visual Culture.
Γιατί η μέθοδος αυτή περιοριζόταν μόνο σε ακριβά ακίνητα;
Η διαδικασία απαιτούσε την απασχόληση ζωγράφων που ταξίδευαν στο οικόπεδο και αποτύπωναν τα πάντα με το χέρι, καθιστώντας την παραγωγή των εικόνων εξαιρετικά δαπανηρή.
Ποια η σχέση των cosmoramas με τα peepshows;
Τα cosmoramas βασίζονταν στην ίδια οπτική φιλοσοφία των peepshows—δηλαδή στη θέαση κλειστών εικόνων μέσα από οπτικές οπές ή φακούς—αλλά προσαρμόστηκαν για εμπορική και μεσιτική χρήση.
Πώς συνδέεται αυτή η ιστορία με τη σημερινή τεχνολογία VR;
Αποδεικνύει ότι η βασική ανάγκη των μεσιτών να προσφέρουν απομακρυσμένη, οπτική εξερεύνηση χώρων είναι αιώνια, προσαρμοζόμενη ανάλογα με τα διαθέσιμα μέσα κάθε εποχής.
