Ο Καναδάς σχεδιάζει αγωγούς δισεκατομμυρίων για να αυξήσει τις εξαγωγές του, αλλά οι πετρελαϊκές εταιρείες αρνούνται να ρισκάρουν σε νέα έργα παραγωγής. Στο εργαστήριο ανάλυσης δεδομένων του TechNoid, βλέπουμε μια κλασική σύγκρουση ανάμεσα στα πολιτικά οράματα και την ψυχρή οικονομική πραγματικότητα των αγορών ενέργειας.
- Ο Καναδάς σχεδιάζει τουλάχιστον έξι νέα έργα αγωγών που θα αυξήσουν την εξαγωγική δυναμικότητα κατά 45% έως το 2035.
- Οι πετρελαϊκές εταιρείες επιδεικνύουν δημοσιονομική πειθαρχία, αποφεύγοντας επενδύσεις άνω των 100 δισ. δολαρίων στις πετρελαιοφόρες άμμους της Αλμπέρτα.
- Η αβεβαιότητα για τη μελλοντική ζήτηση και οι απαιτήσεις των μετόχων για άμεσες αποδόσεις μπλοκάρουν το όραμα της κυβέρνησης για ενεργειακή υπερδύναμη.
Ο μηχανισμός της αντίφασης
Η στρατηγική του Καναδά βασίζεται στην πεποίθηση ότι η κατασκευή υποδομών θα τραβήξει αυτόματα την αγορά. Στις δικές μας αναλύσεις γύρω από τα μεγάλα δίκτυα μεταφοράς ενέργειας και δεδομένων, γνωρίζουμε καλά ότι η χωρητικότητα δεν αρκεί από μόνη της για να δημιουργήσει κίνηση. Σύμφωνα με τα στοιχεία του Reuters, τα προτεινόμενα έργα αγωγών θα προσθέσουν 2,25 εκατομμύρια βαρέλια ημερησίως έως το 2035.
Ωστόσο, για να καλυφθεί αυτή η χωρητικότητα, η εγχώρια παραγωγή πρέπει να εκτοξευθεί πάνω από 30%. Αυτό προϋποθέτει τονλκοπληθωρισμό νέων εξορύξεων στις πετρελαιοφόρες άμμους της Αλμπέρτα, έναν τομέα που παραμένει αδρανής σε επίπεδο νέων μεγάλων εγκαταστάσεων εδώ και πάνω από δέκα χρόνια.
Η στάση των εταιρειών
Οι ενεργειακοί κολοσσοί δεν κινούνται πλέον με τη λογική της απλής διόγκωσης του όγκου παραγωγής. Όπως επεσήμανε και ο Κόλιν Γκρούεντινγκ της Enbridge, οι παραγωγοί τηρούν αυστηρή δημοσιονομική πειθαρχία. Η απόφαση της εταιρείας να αναβάλει την επέκταση του συστήματος Mainline αποδεικνύει ότι οι πελάτες αρνούνται να δεσμευτούν προκαταβολικά.
Αντί για πολυέξοδα νέα πεδία, προτιμούνται μικρότερες, στοχευμένες επεκτάσεις υφιστάμενων μονάδων. Το τελευταίο μεγάλο έργο μηδενικής βάσης, το Fort Hills της Suncor Energy, ολοκληρώθηκε το 2018. Από τότε, το ρίσκο θεωρείται απαγορευτικό υπό το βάρος των κλιματικών πολιτικών.
Το φράγμα των επενδύσεων
Το χρηματοδοτικό χάσμα είναι χαοτικό. Οι ετήσιες κεφαλαιουχικές δαπάνες στον καναδικό κλάδο κατέρρευσαν από τα 35 δισ. καναδικά δολάρια το 2014 στα 14,2 δισ. το 2024. Σύμφωνα με εκτιμήσεις της Novi Labs και της Wood Mackenzie, η δυναμική των πιθανών νέων έργων υπολείπεται κατά πολύ των φιλοδοξιών της κυβέρνησης.
Για να γεμίσει ένας νέος αγωγός χωρητικότητας 1 εκατ. βαρελιών ημερησίως, απαιτούνται κεφάλαια που ξεπερνούν τα 100 δισ. δολάρια, συμπεριλαμβανομένων των υποδομών δέσμευσης άνθρακα. Χωρίς σαφείς εγγυήσεις απόδοσης, τα κεφάλαια αυτά απλώς δεν πρόκειται να εκταμιευθούν.
Η άποψή μας στο TechNoid
Η προσπάθεια του Μαρκ Κάρνεϊ να μετατρέψει τον Καναδά σε ενεργειακή υπερδύναμη χωλώνει επειδή αγνοεί τους βασικούς κανόνες διαχείρισης ρίσκου της σύγχρονης αγοράς. Δεν μπορείς να σχεδιάζεις αγωγούς τρισεκατομμυρίων βασιζόμενος σε ευχολόγια και ταχύτερες αδειοδοτήσεις, όταν οι ίδιες οι πετρελαϊκές μετρούν κάθε σεντ με το σταγονόμετρο. Στο TechNoid πιστεύουμε ότι οι υποδομές χωρίς εγγυημένη ζήτηση είναι απλώς ακριβά μνημεία αβεβαιότητας — μια παγίδα που θυμίζει υπερεπενδύσεις σε legacy δίκτυα τηλεπικοινωνιών που κανείς τελικά δεν χρησιμοποιεί.
Συχνές Ερωτήσεις για τα Ενεργειακά Σχέδια του Καναδά
Γιατί οι καναδικές πετρελαϊκές διστάζουν να αυξήσουν την παραγωγή;
Φοβούνται τη μελλοντική πτώση της ζήτησης, πιέζονται από τους επενδυτές για υψηλές αποδόσεις και θέλουν να αποφύγουν το τεράστιο κόστος νέων έργων στις πετρελαιοφόρες άμμους.
Πόσο θα αυξηθεί η εξαγωγική δυναμικότητα του Καναδά;
Αν κατασκευαστούν όλα τα προγραμματισμένα έργα αγωγών, η δυναμικότητα προβλέπεται να αυξηθεί κατά 2,25 εκατομμύρια βαρέλια την ημέρα (περίπου 45%) έως το 2035.
Ποιος είναι ο κύριος αποδέκτης του καναδικού πετρελαίου;
Περίπου το 90% της συνολικής παραγωγής του Καναδά κατευθύνεται παραδοσιακά προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ποιο είναι το κόστος κατασκευής νέων αγωγών και υποδομών;
Μόνο για την κάλυψη ενός νέου αγωγού χωρητικότητας 1 εκατ. βαρελιών ημερησίως, μαζί με τα συστήματα δέσμευσης άνθρακα, απαιτούνται επενδύσεις άνω των 100 δισ. καναδικών δολαρίων.
Γιατί η κυβέρνηση του Καναδά προωθεί νέα έργα εν μέσω κλιματικών πολιτικών;
Στόχος είναι η διαφοροποίηση των εξαγωγών προς την Ασία, η μείωση της εξάρτησης από τις ΗΠΑ και η θωράκιση της οικονομίας απέναντι σε εξωτερικές εμπορικές πιέσεις.
