This War of Mine: Final Cut – Review

This War of Mine Final Cut Review

Έχουν περάσει περισσότερα από πέντε χρόνια από τότε που κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το This War of Mine. Ένας τίτλος, που πιστεύεται από πολλούς ότι επαναπροσδιόρισε αυτό που καταλαβαίνουμε ως πολεμικά βιντεοπαιχνίδια. Έπειτα, λοιπόν, από αρκετά μακροχρόνια αναγνώριση από τους κριτικούς και την κοινότητα, η 11 bit Studios ακολούθησε τα χνάρια άλλων studio της βιομηχανίας και κυκλοφόρησε εντελώς δωρεάν τη Final Cut έκδοση του επιτυχημένου της τίτλου.

Τι προσθέτει όμως, η νέα Final Cut έκδοση στο παιχνίδι; Τα βασικότερα νέα χαρακτηριστικά, απαρτίζουν τα νέα βελτιωμένα γραφικά, η προσθήκη ενός νέου χαρακτήρα, καθώς και ιστορίες που υπήρχαν στα παλαιότερα DLC, αλλά τώρα έρχονται ενσωματωμένες στο Main Survival Mode του τίτλου. Με λίγα λόγια, εδώ έχουμε όλο το πρόσθετο περιεχόμενο διαθέσιμο, ενώ μπορούμε και να επιλέξουμε ανάμεσα στην Final Cut έκδοση και τις τροποποιήσεις της, και την αρχική εμπειρία που κυκλοφόρησε πίσω στο 2014.

Η αλήθεια είναι ότι δεν είχαμε προηγουμένως την ευκαιρία να παίξουμε την αρχική έκδοση του παιχνιδιού, και πραγματικά μείναμε έκπληκτοι σχετικά με το πώς ένα Side-Scrolling παιχνίδι καταφέρνει να παρουσιάσει μια εντελώς διαφορετική προσέγγιση του πολέμου, με σχεδόν κάθε πτυχή του παρούσα. Είναι πλέον ευρέως γνωστό ότι ο σκηνοθέτης του τίτλου, Grzegorz Miechowski, βάσισε σχεδόν εξ’ ολοκλήρου το This War of Mine στις μαρτυρίες και την εμπειρία των επιζώντων του πολέμου στη Βοσνία, από την πολιορκία μέχρι την πόλη του Σεράγεβο, για 36 μήνες, από το 1992 έως το 1995. Αυτό είναι κάτι που μπορούμε να διακρίνουμε στο παιχνίδι, με πράγματα όπως η ιστορία κάποιων επιζώντων και η προσωπικότητά τους να είναι ορατά, ενώ όλα φαίνονται σχεδόν ανησυχητικά οικεία με τη δική μας πραγματικότητα.

Κατά τη διάρκεια της ημέρας λοιπόν, βρισκόμαστε σε ένα κατεστραμμένο και σχεδόν ερειπωμένο σπίτι, βάζοντας τους χαρακτήρες μας να συνεργάζονται, να χτίζουν, να τρώνε, να διασκεδάζουν ο ένας τον άλλον, καθώς και να θεραπεύονται από σωματικές αλλά και ψυχικές πληγές μέχρι να τελειώσει ο πόλεμος. Τη νύχτα, όμως, πρέπει να βγούμε στην ανασφάλεια και στους κινδύνους σε διαφορετικές τοποθεσίες, με σκοπό να συλλέξουμε πόρους για να επιστρέψουμε στον οικισμό με τους υπόλοιπους χαρακτήρες. Πολλές θα είναι οι φορές όμως, που θα πρέπει να διαχειριστούμε σωματικές και ψυχικές οδύνες, καθώς μιλάμε για ένα Survival παιχνίδι.

Στη συνέχεια του παιχνιδιού για παράδειγμα, η συλλογή προμηθειών θα αρχίσει να γίνεται ακόμη πιο δύσκολη, είτε γιατί έχουμε ήδη αρπάξει ό,τι μπορούσαμε από ένα μέρος ή ίσως γιατί κάποιοι ψυχροί και πολεμοχαρείς άνθρωποι έχουν μετακομίσει εκεί και μας απειλούν αν δε φύγουμε. Μπορεί να υπάρχει δηλαδή κάποιο μέρος που είναι γεμάτο με χρήσιμα αντικείμενα και προμήθειες, αλλά για να αποκτήσουμε πρόσβαση σε αυτό, θα πρέπει να επιτεθούμε στους ανθρώπους που ζουν εκεί. Το ερώτημα εδώ, είναι αν θα μπορούσατε να το κάνετε αυτό. Θα μπορούσατε να ζήσετε γνωρίζοντας ότι βλάψατε ή ακόμα και σκοτώσατε κάποιον, μόνο και μόνο για να πάρετε μερικά ακόμα αντικείμενα και να κάνετε τη ζωή σας απλά λίγο πιο υποφερτή;

Συνολικά, το παιχνίδι αποτελεί από μόνο του μια απίστευτη «μηχανή» ιστοριών και ακραίων καταστάσεων. Μπορούμε για παράδειγμα να μπούμε στο σπίτι μερικών αβοήθητων ηλικιωμένων, να τους κλέψουμε, ακόμη και να τους επιτεθούμε αν θέλουμε, καθώς χρειαζόμαστε τους πολύτιμους πόρους τους για να τα βγάλουμε πέρα. Άνθρωποι που δεν μπορούν να πολεμήσουν, με άρρωστη οικογένεια, ζητούν απεγνωσμένα να μην τους πάρουμε τις λιγοστές προμήθειες που τους έχουν μείνει. Ο χαρακτήρας μας κατανοεί πολύ καλά το βάρος των πράξεών του, και μπορεί να αντιδράσει ακόμα και με κατάθλιψη. «Δεν είμαστε τέρατα, είμαστε άνθρωποι που είχαν φυσιολογικές ζωές και τώρα απλώς βρισκόμαστε σε ακραίες καταστάσεις.»

Όπως αναφέραμε και πιο πάνω, στο This War of Mine: Final Cut, ο χρόνος και οι μέρες περνούν κανονικά. Ενδιάμεσα, μπορούμε να φέρουμε εις πέρας σημαντικές βελτιώσεις, όπως μονάδες επεξεργασίας νερού ή ακόμα και να κατασκευάσουμε πυρομαχικά και φάρμακα, αλλά πάντα, με τις δυσχερείς καταστάσεις απόκτησης πόρων και με την ανελέητη πάροδο του χρόνου. Θα κάνει περισσότερο κρύο, τα τρόφιμα θα λιγοστεύουν λόγω των καιρικών συνθηκών, διάφορα ασφαλή μέρη θα είναι πια απρόσιτα, ενώ αρκετοί θα είναι αυτοί που θα προσπαθήσουν να κάνουν έφοδο στο σπίτι των χαρακτήρων μας και να κλέψουν τους πόρους μας.

Πολλά πράγματα μπορεί να συμβούν και ο τρόπος με τον οποίο θα τα αντιμετωπίσουμε θα καθορίσει τελικά αν θα καταφέρουμε να πετύχουμε ή να αποτύχουμε. Εάν επίσης έρθετε κοντά με κάποιον από τους χαρακτήρες, κανείς δεν μπορεί να σας εγγυηθεί ότι θα είναι εκεί και την επόμενη στιγμή της ημέρας. Οι χαρακτήρες του τίτλου, για να σας δώσουμε να καταλάβετε, έχουν περίπου την ίδια ασφάλεια που έχουν και οι χαρακτήρες του George R. R. Martin. Γενικότερα, όμως, θα είμαστε μάρτυρες αποτρόπαιων γεγονότων που θα μας κάνουν να αναρωτιόμαστε αν πρέπει να επέμβουμε ή αν πρέπει να φύγουμε, γιατί δεν μπορούμε να μην κάνουμε τίποτα. Οι άνθρωποι εξαρτώνται άμεσα από εμάς που προσπαθούμε κάθε φορά να επιστρέφουμε στο σπίτι με ένα γεμάτο σακίδιο. Πάντα θα υπάρχει ένα τίμημα.

Επιπλέον, θεωρούμε ότι είναι συναρπαστικό το γεγονός ότι οι «κανόνες του παιχνιδιού» έχουν μία ιδιαίτερη σχέση με τον τίτλο του. Θα μπορούσαμε να είμαστε εντελώς ψυχροί με αυτά που βλέπουμε στην οθόνη μας, να αρπάξουμε ό,τι βλέπουμε, να ξεπεράσουμε τους πάντες, να συνεχίσουμε να αυξάνουμε τις μέρες στις οποίες είμαστε ακόμα ζωντανοί, ζεστοί και φαγωμένοι. Δε μας το απαγορεύει κανένας αυτό. Οι χαρακτήρες μας όμως, νιώθουν τόσο τη συναισθηματική ζημιά, όσο και τις σωματικές κακοποιήσεις που θα υποστούν, όταν ο χρόνος, οι συνθήκες και το κλίμα τους προσπεράσουν.

Η διάρκεια του παιχνιδιού μπορεί να αλλάξει δραστικά από τη διαχείριση και τον τρόπο που παίζει ο κάθε παίκτης. Φυσικά, ο στόχος είναι να διαρκέσει όσο το δυνατόν περισσότερο. Πολλές φορές όμως δε θα το πετύχουμε, λόγω πολλών και διάφορων καταστάσεων και παραγόντων. Στο This War of Mine μπορούμε πραγματικά να νιώσουμε το βάρος της δυσχέρειας και της ατυχίας, του πώς προσπαθούμε να επιβιώσουμε άλλη μια μέρα, παρόλο που μέσα μας αισθανόμαστε αγανάκτηση και απελπισία, από τη στιγμή που δεν ξέρουμε πότε θα έρθει εκείνη η κατάπαυση του πυρός, που θα βάλει τέλος σε αυτή την απελπιστική κατάσταση. Όπως αναφέραμε και παραπάνω, το παιχνίδι πηγαίνει πραγματικά περίφημα στον τομέα της ιστορίας και της αφήγησης.

Κατά τη διάρκεια του δικού μας playthrough, στην αρχή πήγαιναν όλα παραπάνω από καλά, μέχρι που ο χειμώνας χτύπησε πραγματικά και παρόλο που είχαμε καταφέρει να εξασφαλίσουμε αρκετές από τις απαραίτητες ανέσεις αρχικά, το να τις κρατήσουμε ενεργές, αποτελούσε μια τεράστια πρόκληση. Έπειτα, τα πράγματα άρχισαν να καταρρέουν. Άνθρωποι αρρώστησαν, η οικογένεια μας πέθανε και η κατάθλιψη ξεκίνησε. Στη συνέχεια, μας παρουσιάζεται επίσης μια μικρή ανακεφαλαίωση του τι συνέβη σε κάθε έναν από τους χαρακτήρες, επιδεινώνοντας το άσχημο συναίσθημα που προκαλείται επειδή δεν κατορθώσαμε να τους σώσουμε. Όλες αυτές οι εμπειρίες όμως, και οι καλές και οι κακές, είναι πολύ σημαντικές και εποικοδομητικές όσο περίεργο κι αν ακούγεται. Αναμφίβολα, ήταν οδυνηρό να διαβάζουμε το πώς αποτύχαμε στο να σώσουμε την ομάδα μας, ωστόσο, μας παρακίνησε να προσπαθήσουμε ξανά και να προσπαθήσουμε να τα καταφέρουμε καλύτερα την επόμενη φορά.

Ακόμα, όσον αφορά στο οπτικό και τεχνικό τομέα του τίτλου, μπορούμε με μεγάλη ευκολία να διακρίνουμε τις διαφορές, ειδικά στο PlayStation 5 όπου και δοκιμάστηκε το παιχνίδι. Οπτικά το This War of Mine: Final Cut, έχει ανέβει αρκετά επίπεδα από την προηγούμενη έκδοσή του. Οι λεπτομέρειες και τα animations είναι σαφώς πολύ καλύτερα, ενώ και ό,τι βλέπουμε γενικότερα, είναι πολύ πιο ευδιάκριτο και περιποιημένο.

Αν υπάρχει ένα μειονέκτημα, έστω και ελαφρύ, στο This War of Mine: Final Cut στο PS5, είναι ότι τα Controls μπορούν να αποδειχθούν λίγο περίεργα όταν αντιμετωπίζετε τη διαθεσιμότητα πολλαπλών ενεργειών στο περιβάλλον ταυτόχρονα. Έτσι, για παράδειγμα, αν δείτε μια σκάλα που είναι ακριβώς κάτω από μια προεξοχή στην οποία μπορείτε να πηδήξετε, μερικές φορές μπορεί να αποδειχθεί λίγο δύσκολο, είτε να κατεβείτε τις σκάλες, είτε να πηδήξετε μέχρι την προεξοχή, καθώς οι μοχλοί δεν είναι αρκετά ακριβείς για να κάνετε ακριβώς αυτό που θέλετε να κάνετε σε τέτοιες καταστάσεις. Πέρα από αυτό, και μια μικρή δόση επανάληψης που υπάρχει με τη πάροδο του χρόνου, δεν εντοπίσαμε κάτι άλλο αξιοσημείωτο.

Το review βασίστηκε στην ψηφιακή έκδοση του This War of Mine: Final Cut για PS5.

Τελικές εντυπώσεις

Τελικά, όμως, φτάνουμε στο μεγάλο ερώτημα που θέτει έμμεσα το This War of Mine. Πόσο μακριά θα φτάνατε για να βεβαιωθείτε ότι θα επιβιώσετε; Θα προσπαθούσατε να τα καταφέρετε και να βοηθήσετε όσους μπορείτε στο δρόμο σας, ή θα διεκδικήσετε ό,τι θέλετε από όποιον θέλετε για να επιβιώσετε από αυτή την κατάσταση με κάθε κόστος; Η όλη εμπειρία δίνει στο παιχνίδι το βάθος μιας ψυχολογικής κατάστασης, η οποία βασίζεται στα βασικά ένστικτα επιβίωσης του ανθρώπου. Το παιχνίδι συνολικά αποτελεί μια συναρπαστική αφήγηση και μια υπέροχη εξερεύνηση της ενσυναίσθησης, η οποία παρουσιάζεται μέσα από τη βιαιότητα του πολέμου από μια σκοπιά που μέχρι τώρα δεν είχαμε ξαναδεί και το αποτέλεσμα είναι πραγματικά συνταρακτικό. Είναι ικανό να σας προκαλέσει έναν κατακλυσμό συναισθημάτων, και ειδικά στην εποχή μας, πιστεύουμε ότι χρειαζόμαστε παιχνίδια όπως αυτό για να μας υπενθυμίζουν να νοιαζόμαστε ο ένας για τον άλλον και να επισημαίνουν τι είναι πραγματικά σημαντικό.

Γιάννης Βουγαζιανός
Παίζω games από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου. Για εμένα αποτελούν ένα ιδανικό μέσο απόδρασης και νοσταλγίας. Ιδανική βραδιά: μάζωξη σε σπίτι με φίλους παίζοντας και τρώγοντας πολύ φαγητό.